Suknia żałobna z 1870 roku.

Krótkie słowo wstępu: jakiś czas temu wpadłam na pomysł żeby sprawić sobie suknię żałobną z roku 1870 i to najlepiej zimową. Dlaczego akurat ten rok i zima? Jestem wielką miłośniczką Alexandre'a Dumasa ojca, a zmarł on 5 grudnia 1870 roku. Tak, jest to jeden z sposobów objawiania się mojego bzika na jego punkcie :)

Stanik sukni wzorowałam na tej sukni z Met museum :

Met museum - Walking dress 1870-1875

Spódnica nie jest niczym inspirowana, po prostu do spódnicy zrobionej według wykroju z książki Nory Waugh "The Cut of Women's Clothes " z roku 1870 doszyłam dwa rzędy falbanek, jak można to zaobserwować na różnych rycinach z tego okresu, np. tu :

Pierwotnie miały być trzy rzędy, ale po dwóch odpuściłam...

Spódnicę wierzchnią zrobiłam według wykroju z tej samej książki na suknię balową z roku 1870. Inspiracją dal mojego kapelusza stały się kapelusiki z tej ryciny:

Do sukni planowałam również zrobić okrycie wierzchnie, wzorowane na obrazie Tissota, z tą różnicą ze byłoby czarne.

Jednak po uszyciu sukni zmieniła się mi koncepcja i właśnie kończę "Princess Beatrice corsage" według wykroju z Peterson's magazine z roku 1874, właściwie brakuje jedynie guzików. Płaszczyk z obrazu Tissota musi poczekać...

Zdjęcia sukni, niestety, zrobione są w domu, z powodu nie za ciekawej pogody, jednak kiedy skończę szyć ów corsage zorganizuję sobie parę zdjęć w plenerze. :)

Dopiero na zdjęciu zobaczyłam, że moja fryzura wygląda raczej dziwnie...

I na koniec znalazłam w komputerze kilka zdjęć z przed dwóch mniej więcej miesięcy które mi w tej sukni zrobiła przyjaciółka :) Niestety zanim się wybrałyśmy zrobiło się dosyć ciemno i tylko niektóre zdjęcia się do czegoś nadają. 

A to zdjęcie po prostu uwielbiam, wyszło trochę rozmazane, ale dzięki temu po małej przeróbce wygląda trochę jak obraz :)